10 Kasım: Bir Dakikalık Sessizliğin Ötesinde

Her yıl 10 Kasım sabahı, saat 09.05’te hayat kısa bir süreliğine duruyor. Yolda yürüyenler, işe yetişmeye çalışanlar, okula giden çocuklar… Herkes bulunduğu yerde aynı sessizliğe ortak oluyor. Aradan 88 yıl geçmesine rağmen o birkaç dakika, Atatürk’e duyduğumuz özlemin ne kadar derin olduğunu hatırlatıyor.

10 Kasım benim için yalnızca hüzün değil, bugün sahip olduğumuz imkânların nasıl kazanıldığını düşünmek için de bir vesile.

Kadınların eğitimde ve iş hayatında üstlendiği roller, gençlerin bilimde, sanatta ve teknolojide elde ettiği başarılar, Cumhuriyet’in açtığı yolların bugün hayatımızdaki karşılıkları. Bazen çok doğal karşıladığımız bu imkânların arkasında büyük bir mücadele ve değişim iradesi bulunuyor.

Atatürk’ün yaşadığı dönemin koşullarını düşündüğümüzde bunu daha iyi anlayabiliyoruz. Savaşlardan çıkmış, pek çok alanda yeniden yapılanmaya ihtiyaç duyan bir ülkede yalnızca günü kurtarmakla yetinmeyip gelecek nesiller için köklü adımlar atabilmek, büyük bir cesaret ve ileri görüşlülük gerektiriyordu.

Bugün dünya çok farklı bir noktada. Teknoloji hızla gelişiyor, bilgiye ulaşmak kolaylaşıyor, yaşam biçimlerimiz değişiyor. Ancak iyi eğitimin, bilimsel düşüncenin, üretmenin ve sorgulamanın değeri aynı kalıyor. Atatürk’ün ortaya koyduğu çağdaşlaşma anlayışı da bu nedenle güncelliğini koruyor.

Bana kalırsa onu anlamak, başarılarını sıralamaktan çok, geleceğe duyduğu güveni ve insana verdiği değeri kavrayabilmekle mümkün. Özellikle gençlere yüklediği sorumluluk, Cumhuriyet’in yalnızca korunması gereken bir miras değil, geliştirilmesi gereken ortak bir emanet olduğunu da gösteriyor.

Bugün saat 09.05’te yine duracağız. Belki çocukluğumuzdaki anma törenlerini hatırlayacak, belki de içimizden geçenleri sessizce yaşayacağız. Ardından herkes günlük hayatına dönecek.

Önemli olan, o sessizlikten geriye ne kaldığı.

Sahip olduklarımızın kıymetini bilmek, işimizi iyi yapmak, öğrenmeye devam etmek ve gelecek nesillere daha güzel bir ülke bırakmak için çaba göstermek, Atatürk’e duyduğumuz saygının en anlamlı karşılıklarından biri.

Çünkü bazı insanları anmak, yalnızca onları hatırlamak değil, bıraktıkları izlerin hayatımızda devam etmesini sağlamaktır.

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü ebediyete intikalinin 88. yılında saygı, minnet ve özlemle anıyorum.